Eurozone-inflatie versnelt naar 3,3% in augustus, industrie groeit toch hardst in vier jaar voor ECB-rentebesluit

De eurozone-inflatie versnelde in augustus naar 3,3%, van 2,9% in juli — de tweede maand op rij dat de prijsdruk oploopt. Opvallend genoeg gebeurt dat terwijl de industrie in de eurozone juist de sterkste groei in vier jaar laat zien: de definitieve HCOB-inkoopmanagersindex voor de industrie kwam in augustus uit op 52,7, ruim boven de 51,9 van juli en het hoogste niveau sinds begin 2022. Voor de Europese Centrale Bank, die op 10 september naar verwachting de rente verhoogt naar 2,50%, is dat een ongemakkelijke combinatie: precies op het moment dat de industrie eindelijk weer aantrekt, dwingt de aanhoudende inflatie de bank tot verkrapping in plaats van geduld.

Wat betekent een inkoopmanagersindex boven de 50?

Een inkoopmanagersindex (PMI) boven de 50 betekent dat inkoopmanagers per saldo meer groei dan krimp rapporteren ten opzichte van de vorige maand — de industrie breidt dus uit in plaats van te krimpen. Met 52,7 groeit de eurozone-industrie in augustus duidelijk sneller dan analisten vooraf verwachtten, gedreven door een sterkere instroom van nieuwe orders en, volgens S&P Global, de snelste productiegroei in meer dan vier jaar. Dat is een opvallende ommekeer voor een sector die het grootste deel van de afgelopen jaren worstelde met een industriële productie die nog altijd rond het niveau van 2005 hangt.

Het herstel is breed genoeg om ook beursgenoteerde industriële bedrijven te raken. Siemens, met een groot fabrieksautomatiserings- en apparatuurbedrijf, profiteert direct van aantrekkende orderboeken bij Europese fabrikanten. Schneider Electric, gespecialiseerd in energiebeheer en industriële automatisering, ziet vergelijkbare vraagondersteuning, terwijl vliegtuigbouwer Airbus profiteert van een gezondere toeleveringsketen nu onderdeelfabrikanten weer voller draaien. Ook chipmachinemaker ASML vaart mee op het bredere investeringsklimaat: een aantrekkende industriële cyclus voedt uiteindelijk ook de kapitaaluitgaven van chipfabrikanten.

Wat verwachten analisten van het ECB-rentebesluit op 10 september?

Alle 65 economen die Reuters ondervroeg, verwachten dat de ECB op 10 september de depositorente met 25 basispunten verhoogt naar 2,50%. De belangrijkste reden is niet de industrie, maar juist de aanhoudende inflatie: energieprijzen jagen de headline-inflatie op, ook al vertraagde de kerninflatie licht. Het merendeel van de ondervraagde economen, 91%, verwacht dat deze verhoging voorlopig de laatste is en dat de rente eind 2026 nog steeds op 2,50% staat. Voor de eurozone als geheel betekent dit dus geen aanhoudende verkrappingscyclus, maar één laatste correctie op een inflatiecijfer dat hardnekkiger bleek dan de ECB eerder dit jaar had gehoopt.

De timing is voor beleggers in industriële aandelen dubbelzinnig. Een hogere rente verhoogt doorgaans de financieringskosten voor kapitaalintensieve investeringen, wat het net aangewakkerde orderherstel op termijn kan afremmen. Tegelijk verbetert een hogere rente wél de marges van banken en verzekeraars, en toont de gelijktijdige industriegroei dat de onderliggende eurozone-economie sterker is dan de povere groeicijfers van de afgelopen jaren deden vermoeden. Die spanning tussen een verkrappende centrale bank en een aantrekkende industrie is precies waarom deze vergadering meer aandacht krijgt dan een gewoon rentebesluit.

Siemens is Duitslands grootste industrieconcern, actief in fabrieksautomatisering en infrastructuur; Schneider Electric is een Frans concern gespecialiseerd in energiebeheer; Airbus is Europa's grootste vliegtuigbouwer; ASML levert de machines waarmee chipfabrikanten wereldwijd hun chips produceren.

Er kleeft ook een risico aan dit optimistische plaatje: Frankrijk's aanhoudende begrotingsonrust drukt de risicopremie op Franse staatsobligaties, en de Franse tienjaarsrente noteert al op het hoogste niveau sinds 2008. Een rentestijging die primair voortkomt uit een individueel EU-land in plaats van uit de bredere economie, kan de financieringsvoorwaarden voor de hele eurozone verkrappen, ook voor bedrijven die niets met Frankrijk te maken hebben.

Voor Nederlandse beleggers is blootstelling aan de genoemde industriële namen gewoon verhandelbaar via de standaard aandelenmodule van de grote brokers; wie liever breed inzet op het industriële herstel kan ook kiezen voor een Europese industrie-ETF in plaats van losse aandelen.

Visie en vooruitzichten: de kernvraag voor de komende maanden is of het herstel van augustus een trendbreuk is of een tijdelijke uitschieter binnen een verder zwakke industriële cyclus. Twee factoren bepalen dat: ten eerste of de ECB, eenmaal op 2,50%, daadwerkelijk stopt met verhogen zoals de meeste economen verwachten — een verdere renteverhoging zou het broze orderherstel direct kunnen afremmen. Ten tweede of de Franse begrotingsonrust beperkt blijft tot Frankrijk zelf, of via hogere financieringskosten alsnog naar de rest van de eurozone overslaat. Blijft de ECB inderdaad bij één laatste hike en houdt Frankrijk de zaak onder controle, dan heeft de industrie ruimte om het orderherstel van augustus door te zetten in een structureel betere tweede jaarhelft; escaleert een van beide risico's, dan is de sterke PMI van augustus mogelijk niet meer dan een korte adempauze in een verder moeizaam herstel.

Onderdeel van ons dossier Macro & rente →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.