K/W-verhouding uitgelegd: Europese aandelen waarderen

De koers-winstverhouding (K/W, in het Engels price-earnings ratio of P/E) is de bekendste waarderingsmaatstaf voor aandelen — en een van de meest misbruikte. Chipmachinemaker ASML noteert medio augustus 2026 tegen een K/W van ruim 54 keer de winst van de afgelopen twaalf maanden, terwijl energieconcern Shell op nog geen 14 keer de winst noteert. Betekent dat automatisch dat ASML te duur is en Shell goedkoop? Nee — dat hangt af van groeiverwachtingen, sector en risico, niet van het kale getal alleen. Dit artikel legt uit wat de K/W-verhouding precies meet, hoe u hem zelf berekent, wat een "normale" K/W is voor een Europees aandeel, en waarom de maatstaf op zichzelf zelden het hele verhaal vertelt.

Wat is de koers-winstverhouding precies?

De koers-winstverhouding drukt uit hoeveel keer de winst per aandeel een belegger betaalt om een aandeel te kopen. De formule is simpel: K/W = beurskoers ÷ winst per aandeel (WPA). Noteert een fictief bedrijf op €50 per aandeel en bedroeg de winst per aandeel over het afgelopen boekjaar €2,50, dan is de K/W-verhouding 20 — een belegger betaalt dus twintig keer de jaarwinst om het aandeel te bezitten. Andersom geredeneerd: bij een gelijkblijvende winst zou het twintig jaar duren voordat de gecumuleerde winst per aandeel de aankoopprijs "terugverdient" heeft, al werkt geen enkel bedrijf in de praktijk zo lineair. Hoe hoger de K/W, hoe meer een belegger op voorhand betaalt voor elke euro huidige winst — en hoe meer toekomstige winstgroei er dus al in de koers is ingeprijsd.

Hoe berekent u de K/W-verhouding zelf?

Naast de beurskoers, die u op elk moment kunt opzoeken, heeft u de winst per aandeel nodig. Die vindt u in het jaarverslag of kwartaalbericht van een bedrijf, of op de meeste financiële datasites. Daarbij is een belangrijk onderscheid: de trailing K/W gebruikt de winst per aandeel over de afgelopen twaalf maanden (ook wel TTM, trailing twelve months) — een vaststaand, gerapporteerd cijfer. De forward K/W gebruikt in plaats daarvan de door analisten verwachte winst per aandeel over het komende jaar — een schatting, geen vaststaand feit. Bij ASML illustreert dat verschil goed waarom het onderscheid ertoe doet: de trailing K/W lag medio augustus 2026 rond de 54 à 60, terwijl de forward K/W rond de 39 lag. Dat grote verschil ontstaat omdat analisten voor het komende jaar een fors hogere winst verwachten dan over de afgelopen twaalf maanden is gerealiseerd — een forward K/W die lager ligt dan de trailing K/W is dus in de kern een signaal dat de markt winstgroei inprijst.

Wat is een "goede" K/W-verhouding voor een Europees aandeel?

Er bestaat geen universeel "goed" getal — een gezonde K/W-verhouding hangt sterk af van sector, groeitempo en rentestand. Als vuistregel geldt medio augustus 2026: de brede STOXX 600-index noteert gemiddeld rond de 16 à 17 keer de verwachte winst over 2026, terwijl de Amerikaanse S&P 500 met circa 20 keer de verwachte winst duurder geprijsd is. Binnen die Europese index lopen sectorgemiddelden echter sterk uiteen: technologie- en luxegoederenbedrijven noteren doorgaans boven het indexgemiddelde, terwijl energie-, bank- en verzekeringsaandelen er doorgaans ruim onder blijven.

Dat een aandeel boven het sectorgemiddelde noteert, betekent niet automatisch dat het overgewaardeerd is — het kan ook wijzen op een sterkere concurrentiepositie, hogere marges of een betrouwbaarder groeipad dan de sectorgenoten. Vergelijk een K/W daarom altijd eerst met vergelijkbare bedrijven in dezelfde sector, en pas daarna met de brede markt.

K/W-verhoudingen van bekende Europese aandelen vergeleken

Onderstaand overzicht toont de indicatieve trailing K/W-verhouding van acht bekende Europese aandelen, gemeten medio augustus 2026. De cijfers bewegen dagelijks mee met de koers — gebruik dit overzicht als startpunt voor eigen onderzoek, niet als actuele koerslijst.

K/W-verhoudingen zijn indicatief en kunnen sterk fluctueren; bij Siemens en SAP betreft het de forward K/W omdat die het meest gangbare vergelijkingscijfer is.

ASML is 's werelds enige leverancier van EUV-lithografiemachines, essentieel voor de productie van de meest geavanceerde chips. De hoge K/W weerspiegelt zowel die unieke marktpositie als de fors hogere winst die analisten voor de komende jaren verwachten door de aanhoudende vraag naar AI-chips.

L'Oréal is 's werelds grootste cosmeticaconcern, met merken als L'Oréal Paris, Lancôme en Vichy. De hoge K/W past bij het profiel van veel luxe- en merkenbedrijven: stabiele marges en prijszettingsmacht die beleggers bereid maakt een premie te betalen.

LVMH is 's werelds grootste luxeconcern, met merken als Louis Vuitton, Dior en Moët & Chandon. De K/W-verhouding daalde het afgelopen jaar fors — eind 2025 noteerde het aandeel nog rond de 29,5x de winst — wat de afkoeling in de mondiale vraag naar luxegoederen weerspiegelt.

Siemens is een Duits industrieel technologieconcern, actief in onder meer fabrieksautomatisering, treinen en medische technologie via dochter Siemens Healthineers. De forward K/W ligt in lijn met andere kwalitatief hoogstaande Europese industriële bedrijven.

Sanofi is een Frans farmaceutisch concern met een brede portefeuille in vaccins, immunologie en zeldzame ziekten. De K/W rond de 20 ligt dicht bij het sectorgemiddelde voor grote, gediversifieerde farmaceutische bedrijven.

SAP is Europa's grootste softwarebedrijf en marktleider in bedrijfssoftware (ERP). De relatief bescheiden forward K/W voor een softwarebedrijf hangt samen met het grote, voorspelbare aandeel terugkerende abonnementsomzet.

Shell is een van de grootste geïntegreerde energieconcerns ter wereld, actief in de winning, raffinage en verkoop van olie en gas. De relatief lage K/W is typerend voor de energiesector, waar winsten sterk meebewegen met de olieprijs en beleggers doorgaans minder betalen voor cyclische winstgevendheid.

TotalEnergies is een Frans energieconcern met activiteiten in olie, aardgas, LNG en een groeiende portefeuille hernieuwbare energie. De nog lagere K/W dan Shell weerspiegelt vergelijkbare cyclische risico's, met een iets hogere geprijsde onzekerheid over de Franse thuismarkt.

Waarom heeft ASML zo'n hoge K/W en Shell zo'n lage?

Het verschil komt vooral neer op verwachte winstgroei en cycliciteit. Beleggers zijn bereid een hogere K/W te betalen voor een bedrijf waarvan ze verwachten dat de winst de komende jaren fors zal stijgen — elke euro huidige winst wordt dan immers geacht uit te groeien tot een veelvoud daarvan. ASML profiteert van een structurele, jarenlange groeitrend in de vraag naar geavanceerde chips, met weinig concurrentie op zijn kerntechnologie. Shell en TotalEnergies daarentegen zijn cyclische bedrijven: hun winst beweegt sterk mee met de olieprijs, die op zijn beurt afhangt van mondiale vraag, geopolitieke spanningen en OPEC-productiebeleid — factoren die veel moeilijker te voorspellen zijn dan de vraag naar chipmachines. Beleggers rekenen die onvoorspelbaarheid in via een lagere K/W: ze betalen minder voor elke euro winst, omdat die winst het jaar erop weer flink lager kan uitvallen.

Wat zijn de beperkingen van de K/W-verhouding?

De K/W-verhouding is nuttig als eerste indicatie, maar kent duidelijke grenzen. Ten eerste zegt het cijfer niets over de schuldpositie van een bedrijf: twee bedrijven met dezelfde K/W kunnen een compleet ander risicoprofiel hebben als het ene nauwelijks schulden heeft en het andere zwaar is gefinancierd met vreemd vermogen. Ten tweede kan de winst per aandeel worden vertekend door eenmalige posten — een boekwinst op een verkochte dochteronderneming, een herstructureringslast — waardoor de K/W van dat jaar een onzuiver beeld geeft. Ten derde is de maatstaf zinloos bij bedrijven die verlies maken: een negatieve winst per aandeel levert geen bruikbare K/W op. En ten vierde is de K/W vooral geschikt om bedrijven binnen dezelfde sector te vergelijken, niet om een softwarebedrijf tegen een oliemaatschappij af te zetten — de "normale" bandbreedte verschilt simpelweg te veel per sector. Wie verder wil kijken dan alleen de K/W, vindt in een aanvullend artikel over EV/EBITDA, PEG en price-to-sales drie maatstaven die een deel van deze beperkingen ondervangen.

Is een lage K/W altijd een koopje?

Nee — net zoals een ongewoon hoog dividendrendement een waarschuwing kan zijn in plaats van een kans, kan een lage K/W wijzen op een terechte lage waardering in plaats van een onderschatte kans. De markt kent doorgaans niet zomaar geld weg: een aandeel dat structureel onder het sectorgemiddelde noteert, doet dat vaak omdat beleggers zwakkere concurrentiepositie, hogere schulden, teruglopende marges of een minder overtuigend groeipad inprijzen. Dat noemen beleggers een waardeval (value trap): het aandeel oogt goedkoop op basis van de K/W, maar de onderliggende winst staat structureel onder druk, waardoor de "korting" nooit wordt ingelopen. Kijk daarom altijd verder dan het kale getal: is de winst de afgelopen jaren gegroeid of gekrompen, hoe zwaar is de schuldpositie, en is er een concrete reden waarom de markt dit aandeel structureel lager waardeert dan de sectorgenoten?

Visie en vooruitzichten: wordt de Europese korting op Amerikaanse aandelen kleiner?

De waarderingskloof tussen Europese en Amerikaanse aandelen is sinds 2023 merkbaar geslonken: de forward K/W van de STOXX 600 liep destijds op van ongeveer 12,5x naar de huidige 16 à 17x, terwijl de S&P 500 in dezelfde periode rond een fors hogere premie bleef schommelen. Een aantal factoren bepaalt of die toenadering doorzet. Ten eerste de winstgroei: waar Europese bedrijfswinsten jarenlang achterbleven bij die van Amerikaanse techzwaargewichten, wijzen een aantrekkende Duitse industrie en een positief verrassende eurozone-groei op een breder gedragen winstherstel, wat een hogere waardering rechtvaardigt zonder dat aandelen "duurder" worden in relatieve zin. Ten tweede het rentepad van de ECB: een centrale bank die de rente verder verhoogt om aanhoudende inflatie te beteugelen, drukt in de regel juist op waarderingen — vooral bij bedrijven met veel toekomstige winstgroei die nu al is ingeprijsd, zoals ASML. Ten derde blijft politieke onzekerheid een dempende factor: begrotingsspanningen in Frankrijk en een aanhoudend hoge Italiaanse staatsschuld houden een deel van de "risicopremie" op Europese aandelen in stand ten opzichte van Amerikaanse. En ten vierde speelt de eurokoers mee: een sterkere euro maakt de winst van Europese exportbedrijven als ASML en LVMH in dollartermen aantrekkelijker voor internationale beleggers, maar drukt tegelijk de omzet die in dollars wordt verdiend zodra die wordt omgerekend naar euro's. Per saldo lijkt de Europese waarderingskorting eerder een structureel iets kleiner wordende kloof dan een tijdelijke uitschieter, maar van een volledige inhaalslag ten opzichte van de Amerikaanse markt is voorlopig geen sprake.

Hoe gebruikt u de K/W-verhouding als Nederlandse belegger?

Gebruik de K/W-verhouding als eerste filter, niet als eindconclusie. Vergelijk een aandeel eerst met directe sectorgenoten — Shell tegenover TotalEnergies, of ASML tegenover andere halfgeleiderbedrijven — voordat u het tegen de brede markt afzet. Controleer daarbij of u trailing en forward cijfers niet door elkaar haalt: veel financiële datasites tonen beide, en het verschil kan bij snelgroeiende bedrijven zoals ASML aanzienlijk zijn. Combineer de K/W vervolgens met minstens één ander gegeven — de winstgroei van de afgelopen jaren, de schuldpositie, of het dividendrendement — voordat u een waardering "goedkoop" of "duur" noemt. En bedenk dat de K/W-verhouding, net als elke waarderingsmaatstaf, een momentopname is die dagelijks meebeweegt met de koers: wat vandaag een redelijke waardering lijkt, kan na een koersstijging van 20% de volgende maand een heel ander verhaal vertellen.

Onderdeel van onze Europese markt →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.