Kleine bedrijven dagen nieuwe VS-tarieven op 60 landen voor de rechter

Nog geen dag nadat de nieuwe Amerikaanse importtarieven op 60 landen van kracht werden, stonden de eerste rechtszaken er al. Twee kleine bedrijven — kruidenhandel Burlap & Barrel en horlogedistributeur Collective Horology — spanden op 24 juli bij de US Court of International Trade een zaak aan tegen wat inmiddels de derde generatie Trump-tarieven van dit jaar is. Opvallend: dezelfde advocaten van de Liberty Justice Center wonnen in februari al bij het Hooggerechtshof tegen een eerdere reeks tarieven. Voor importafhankelijke retailers is dat geen garantie op herhaling, maar wel een precedent dat de onzekerheid rond deze tarieven weer vergroot.

Wat houdt de rechtszaak precies in?

De regering-Trump beriep zich bij deze tariefronde op Section 301 van de Trade Act, met als argument dat de 60 aangewezen landen onvoldoende optreden tegen goederen die met dwangarbeid zijn geproduceerd. De aanklacht van Liberty Justice Center noemt dat een oneigenlijk gebruik van de wet: Section 301 is volgens de eisers geen "vrijbrief om vrijwel alle import uit vrijwel alle handelspartners te belasten" zonder per land een onderbouwde bevinding en een daarbij passende maatregel. Met andere woorden — het is dezelfde kritiek die het Hooggerechtshof eerder dit jaar fataal vond voor de IEEPA-tarieven: te generiek, te weinig onderbouwd, te ver voorbij de bevoegdheid die het Congres aan de uitvoerende macht heeft gegeven.

Dat er zo snel al een rechtszaak lag, wijst erop dat de importsector deze tarieven allesbehalve als vaststaand beschouwt. Voor beleggers is dat relevant: een tariefronde die serieus juridisch risico loopt, is een andere risicofactor dan een tariefronde die naar verwachting standhoudt. De zaak loopt bij hetzelfde gerecht (Court of International Trade) dat eerder de basis legde voor de uitspraak van het Hooggerechtshof, wat de kans op een snelle behandeling vergroot — al blijft de uiteindelijke uitkomst allerminst zeker.

Wat betekent dit voor Amerikaanse importeurs?

Retailers die voor een groot deel van hun assortiment op import uit Azië en andere aangewezen landen leunen, zitten intussen met twee tegenstrijdige signalen: de tarieven gelden vandaag gewoon, terwijl de juridische grond eronder betwist wordt. Een voorbeeld van zo'n importafhankelijke retailer is Five Below, de Amerikaanse discountketen die een groot deel van zijn assortiment rechtstreeks uit lagekostenlanden betrekt.

Five Below is een Amerikaanse winkelketen die goedkope consumentenartikelen verkoopt — van speelgoed en snoep tot elektronica-accessoires — merendeels geprijsd tussen $1 en $5. Het verdienmodel steunt sterk op lage inkoopprijzen bij fabrikanten in Azië, wat het bedrijf gevoelig maakt voor importtarieven.

Volgens cijfers van KoersRadar's research-API rapporteerde Five Below over het laatste kwartaal een winst per aandeel van $2,22, ruim boven de verwachte $1,79 — een verrassing van bijna 24%. De omzet groeide 25,9% op jaarbasis en de winst zelfs 66,1%. Dat is een sterk momentum, maar het zegt weinig over hoe het bedrijf een langdurig hogere importkostenbasis zou verwerken als de tarieven overeind blijven staan. Analisten zijn voorlopig overwegend positief: 7 "strong buy"- en 14 "buy"-adviezen tegenover 12 "hold"-adviezen, bij een volgende kwartaalrapportage op 25 augustus.

Visie en vooruitzichten

De kern van de spanning is dat retailers als Five Below hun sterke recente cijfers grotendeels behaalden vóórdat deze specifieke tariefronde volledig doorwerkte in de inkoopkosten — de tarieven zijn nog maar enkele dagen oud. Of die groei standhoudt, hangt af van twee dingen die zich grotendeels aan het bedrijf zelf onttrekken: of de rechtszaak slaagt (wat de tarieven zou terugdraaien, inclusief terugbetaling) en, zo niet, hoeveel van de hogere importkosten de keten kan doorberekenen aan prijsgevoelige klanten zonder omzet te verliezen. Een discountformule als Five Below heeft daarbij minder marge om tariefkosten te absorberen dan premium-retailers, simpelweg omdat de verkoopprijzen al aan de ondergrens liggen. Voor de sector als geheel bepaalt vooral het tempo van de rechtszaak — en een eventueel hoger beroep, ongeacht welke partij in eerste instantie wint — hoe lang deze onzekerheid aanhoudt; een uitspraak wordt op zijn vroegst over enkele maanden verwacht.

Voor Nederlandse beleggers met posities in Amerikaanse retailaandelen is dit vooral een geval om te volgen via het nieuws rond de rechtszaak, niet om nu al op vooruit te lopen: de tarieven gelden vandaag onverkort, ook al ligt de wettelijke basis ervan onder vuur.

Onderdeel van ons dossier Rente & macro →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.