GOOGL en GOOG: het verschil tussen aandelenklassen uitgelegd

Wie in Alphabet wil beleggen, ziet bij zijn broker twee tickers staan: GOOGL en GOOG. Ze horen bij hetzelfde bedrijf, kosten vrijwel hetzelfde en geven recht op hetzelfde dividend, en toch zijn ze niet identiek. Het verschil zit in het stemrecht, en dat is een voorbeeld van een bredere afspraak die u bij steeds meer grote Amerikaanse bedrijven tegenkomt: aandelenklassen. Dit artikel legt uit wat ze zijn, waarom bedrijven ze uitgeven en waar u als particuliere belegger op let.

Wat is een aandelenklasse?

Een aandelenklasse is een categorie aandelen binnen één bedrijf die niet dezelfde rechten hebben. Bij de meeste beursgenoteerde bedrijven bestaat er maar één soort aandeel: één aandeel is één stem op de aandeelhoudersvergadering en een gelijk deel van winst en dividend. Bij bedrijven met meerdere klassen verschilt in de regel precies één ding, namelijk het stemrecht (de mate waarin u mag meebeslissen over de benoeming van bestuurders en over grote besluiten). Het recht op winst en dividend per aandeel is doorgaans gelijk.

Dit heet ook wel een dual-class (of multi-class) structuur. De oprichters houden daarbij aandelen met extra veel stemmen, terwijl het publiek aandelen koopt met één of zelfs nul stemmen. Zo kunnen oprichters flink minder dan de helft van de aandelen bezitten en toch de uitslag van elke stemming bepalen.

Wat is het verschil tussen GOOGL en GOOG?

GOOGL zijn de Class A-aandelen van Alphabet, met één stem per aandeel. GOOG zijn de Class C-aandelen, zonder stemrecht. Beide noteren op de Nasdaq, delen in dezelfde winst en ontvangen hetzelfde dividend per aandeel. Daarnaast bestaat er Class B met tien stemmen per aandeel, maar die klasse is niet verhandelbaar en zit bij de oprichters en andere insiders. Dat is de reden dat een klein deel van het aandelenkapitaal een groot deel van de stemmen vertegenwoordigt.

Alphabet voerde Class C in 2014 in, bij een aandelensplitsing, met als bedoeling dat het bedrijf aandelen kon uitgeven (voor overnames en personeelsbeloning) zonder de zeggenschap van de oprichters te verwateren. Een aandeelhouder die de variant zonder stemrecht koopt, geeft die stem dus feitelijk uit handen. Dat gaat zelden ten koste van het rendement: de twee tickers lopen in de praktijk nauwelijks uit elkaar. Het koersverschil is meestal klein en wisselt, omdat sommige beleggers een kleine premie willen betalen voor het stemrecht en grote indexfondsen beide klassen houden.

Handig om te weten: bij de meeste brokers kunt u beide tickers gewoon opzoeken en ze gedragen zich in uw portefeuille als twee verschillende aandelen. Heeft u er per ongeluk van beide, dan houdt u dus nog steeds één bedrijf, en telt u dat voor uw concentratierisico als één positie.

Waarom geven bedrijven aandelen zonder of met extra stemrecht uit?

De redenering van oprichters is meestal dezelfde: wie een bedrijf bouwt, wil lange-termijnkeuzes kunnen maken zonder elk kwartaal te hoeven reageren op beursdruk of op een overnamebod. Bij een bedrijf dat jarenlang miljarden in een nog onbewezen technologie steekt, kan dat bepalend zijn. De keerzijde is dat u als buitenstaander minder kunt doen als u het niet eens bent met het beleid.

Twee voorbeelden uit de bedrijven die in dit artikel centraal staan:

• Alphabet (GOOGL, GOOG): drie klassen, zoals hierboven beschreven. De oprichters houden met Class B de controle.
• Meta Platforms (META): Class A met één stem per aandeel is genoteerd, Class B met tien stemmen per aandeel zit grotendeels bij oprichter Mark Zuckerberg. Daardoor beschikt hij over de grote meerderheid van de stemmen, terwijl zijn aandeel in de winst veel kleiner is.

Bij andere bedrijven vindt u dezelfde constructie: Berkshire Hathaway heeft een Class A en een veel goedkopere Class B (die in economische waarde een vijftienhonderdste van een Class A-aandeel vertegenwoordigt), en sommige beursgangers, zoals Snap, brachten bewust aandelen zonder enige stem naar de beurs. Een bedrijf als Netflix heeft daarentegen één klasse: één aandeel, één stem.

Wat betekent dit voor u als belegger?

Voor de gewone particuliere belegger zijn er vier praktische gevolgen.

1. Uw rendement verandert er nauwelijks door

Winst en dividend per aandeel zijn gelijk, dus het rendement op GOOGL en GOOG loopt in de regel vrijwel gelijk op. Wie zich afvraagt welke van de twee 'beter' is, stelt dus eigenlijk de verkeerde vraag: het gaat om de vraag of u waarde hecht aan een stem, en dat verschilt per belegger. Als u nooit op de aandeelhoudersvergadering stemt, heeft Class A voor u weinig extra waarde.

2. U heeft weinig invloed, ook mét stemrecht

Bij een structuur waarin één klasse tien stemmen per aandeel heeft, is zelfs het stemrecht van een Class A-aandeel vooral symbolisch. Het is geen fout van het bedrijf; het is de afspraak waaronder het naar de beurs is gegaan. U moet er wel rekening mee houden dat voorstellen van aandeelhouders ('het bestuur moet vertrekken', 'de beloning moet lager') daardoor zelden slagen als de oprichters het er niet mee eens zijn.

3. Het is een bestuursrisico, geen koersrisico

Concentratie van zeggenschap kan goed uitpakken als de oprichters een heldere visie hebben en het kapitaal verstandig inzetten. Het kan ook tegenvallen als zij bijvoorbeeld grote investeringen doordrukken waar buitenstaanders kritisch over zijn. Beleggers noemen dit governance-risico: het risico dat de manier waarop een bedrijf wordt bestuurd, niet in lijn is met de belangen van gewone aandeelhouders. Hoe zwaar u dat laat wegen, is een persoonlijke afweging.

4. Indexfondsen en ETF's houden meestal gewoon alle klassen

Wie via een S&P 500-ETF belegt, hoeft zich hier niet mee bezig te houden. Er is wel een historische kanttekening: de indexaanbieder S&P sloot bedrijven met meerdere aandelenklassen in 2017 uit de S&P 500, en maakte dat in 2023 weer ongedaan. Sindsdien kunnen dit soort bedrijven weer worden opgenomen, en daarmee zit Alphabet ook weer in veel ETF's. Zie ook ons artikel over indexfondsen versus losse aandelen.

Hoe ziet dat er in de cijfers uit?

Aandelenklassen zeggen niets over de kwaliteit van een bedrijf. Beide bedrijven die we hier als voorbeeld nemen, laten stevige cijfers zien in de laatste SEC-filings:

Bron: SEC-filings via de KoersRadar-research-API. De Class B-aandelen van Alphabet en Meta zijn niet verhandelbaar op de beurs. Bij Alphabet is de nettowinst in Q2 sterk vertekend door een eenmalige boekwinst op beleggingen, daarom laten we die hier weg.

Waar let u op bij het kopen en bijhouden van een aandeel met meerdere klassen?

Een korte checklist voor wie een bedrijf met meerdere aandelenklassen in de portefeuille heeft of wil nemen:

• Controleer de ticker. GOOGL en GOOG lijken sprekend op elkaar. Check in uw broker welk aandeel u precies selecteert voordat u de order plaatst.
• Weet wat u meekoopt. Staat er een extra letter achter de ticker of een 'Class A/B/C' in de naam, dan is dat een aanwijzing voor een aparte klasse. Brokers tonen dit meestal in de beschrijving van het aandeel.
• Telt u het goed? Twee klassen van hetzelfde bedrijf zijn nog steeds één onderneming; houd dat in gedachten bij het spreiden van uw portefeuille.
• Dividend. Bij Alphabet krijgt elke klasse hetzelfde dividend per aandeel. Voor de bronbelasting gelden dezelfde regels als bij andere Amerikaanse aandelen (zie dividendlekkage).
• Lees het governance-gedeelte. In de jaarlijkse proxy-verklaring (het stuk voor de aandeelhoudersvergadering) staat precies wie hoeveel stemmen heeft.

Visie en vooruitzichten: waarom dit onderwerp relevanter wordt

De grootste Amerikaanse technologiebedrijven investeren op dit moment historische bedragen in AI-datacenters: Alphabet verhoogde zijn investeringsprognose voor 2026 naar $195 tot $205 miljard, en Meta rekent op $130 tot $145 miljard. Dat zijn besluiten waarbij het bestuur jaren vooruit kiest, ver voor de uitbetaling zichtbaar wordt. In een structuur waarin de oprichters de doorslag geven, kan zo'n koers makkelijker worden volgehouden als beleggers kritisch worden, en juist daar komt governance om de hoek kijken. Een belegger die een bedrijf als dit aanhoudt, krijgt in feite te maken met een afweging: vertrouwen op de oprichters in ruil voor geringe invloed.

Daar komt bij dat steeds meer snelgroeiende techbedrijven met meerdere klassen naar de beurs komen. Naarmate meer van de grootste beursgenoteerde bedrijven zo is opgezet, wordt de vraag 'wie beslist er eigenlijk?' een vast onderdeel van elke analyse. Verwacht niet dat dit morgen verandert: indexaanbieders accepteren de structuur inmiddels en oprichters hebben weinig reden om die uit handen te geven. Wat u wél kunt doen, is er bewust mee omgaan: lees bij elk groot aandeel hoe de stemmen zijn verdeeld, naast de omzet- en winstcijfers.

Conclusie

GOOGL en GOOG zijn twee kanten van dezelfde onderneming, met één wezenlijk verschil: stemrecht. Economisch gaat het om dezelfde winst en hetzelfde dividend. Wat aandelenklassen vooral laten zien, is hoe zeggenschap in grote beursbedrijven is verdeeld. Wie dat weet, kan bewust kiezen welk aandeel hij koopt en hoeveel gewicht hij aan governance geeft. Wilt u zelf een broker kiezen om Amerikaanse aandelen met meerdere klassen te verhandelen, dan helpt een vergelijking op kosten en aanbod.

Onderdeel van ons dossier Beleggen leren →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.