Amerikaanse staatsschuld doorbreekt $40 biljoen - vijf maanden na de vorige mijlpaal

Het Amerikaanse ministerie van Financiën meldde deze week dat de staatsschuld de grens van $40 biljoen is gepasseerd - slechts vijf maanden nadat de teller in maart al door $39 biljoen brak. Dat tempo is geen toeval: de uitspraak van het Hooggerechtshof die begin dit jaar de zogeheten IEEPA-tarieven ongrondwettig verklaarde, kost de federale overheid naar schatting $1,7 biljoen aan geraamde inkomsten tot 2036, terwijl importeurs inmiddels voor ruim $100 miljard aan tariefteruggaven hebben ontvangen. De schuld is daarmee in tien jaar tijd ruim verdubbeld - van net onder de $20 biljoen in 2016 - en de markt reageert: goud noteert richting een record boven $4.600 per troy ounce en de 10-jaarsrente sluit rond 4,7%.

Waarom loopt de schuld sneller op dan verwacht?

Een begrotingstekort van $2,1 biljoen voor 2026 - zo raamt het Congressional Budget Office - komt grotendeels voort uit dezelfde structurele posten die de afgelopen jaren al drukten: rentelasten op de bestaande schuld, defensie-uitgaven en de kosten van sociale programma's. Wat dit jaar wél nieuw is, is de tariefuitspraak van het Hooggerechtshof. Na de 6-3-uitspraak in februari moest de overheid niet alleen toekomstige IEEPA-tariefinkomsten afschrijven, maar ook al geïnde bedragen terugbetalen - alleen al in juli werd $33,4 miljard aan importeurs terugbetaald. De regering greep binnen enkele uren naar alternatieve wettelijke grondslagen (Section 122 en Section 232) om een deel van de tarieven te herinvoeren, maar die vervangende bevoegdheden zijn beperkter in omvang en looptijd. Het resultaat is een gat van naar schatting $200 miljard in de begroting van 2026 dat er een jaar geleden nog niet stond.

Apple is 's werelds grootste techbedrijf naar beurswaarde en verkoopt iPhones, Mac-computers en diensten wereldwijd, met ruim de helft van de omzet buiten de Verenigde Staten.

Wat betekent de tariefuitspraak concreet voor een importeur als Apple?

Apple is een van de duidelijkste voorbeelden van hoe de tariefteruggave direct doorwerkt in de cijfers: het bedrijf importeert het merendeel van zijn hardware vanuit Aziatische fabrieken en was daardoor volop blootgesteld aan de nu ongeldig verklaarde reciproke tarieven. De teruggave van $2,2 miljard tikte in het laatste kwartaal direct door als 2 procentpunt extra brutomarge en 11 dollarcent extra winst per aandeel - een eenmalige meevaller, geen structurele verbetering, maar wel een die verklaart waarom de kwartaalwinst met 27,1% jaar-op-jaar harder groeide dan de omzet. Daarnaast profiteert een bedrijf met ruim de helft van zijn omzet buiten de VS doorgaans van een zwakkere dollar: buitenlandse omzet in euro's, yen of yuan levert bij terugrekenen meer dollars op zodra de munt verzwakt, precies de dynamiek die nu speelt nu beleggers zich zorgen maken over de Amerikaanse overheidsfinanciën. Structureel blijft de tariefonzekerheid overigens niet verdwenen: de vervangende Section 122- en Section 232-tarieven raken specifiek categorieën als staal, aluminium en farmaceutica, en de bredere handelspolitiek richting Azië kan op elk moment opnieuw verschuiven.

D.R. Horton is de grootste woningbouwer van de Verenigde Staten naar aantal opgeleverde woningen en bouwt voornamelijk eengezinswoningen voor de middenklasse.

Waarom voelt een woningbouwer de staatsschuld sneller dan andere bedrijven?

D.R. Horton illustreert de andere kant van dezelfde medaille. Een oplopende staatsschuld drukt niet via de beleidsrente van de Federal Reserve op de hypotheekmarkt, maar via de langlopende rente: beleggers eisen een hogere termijnpremie om Amerikaans overheidspapier met een looptijd van tien of dertig jaar vast te houden naarmate ze zich meer zorgen maken over de houdbaarheid van de schuld, en die langlopende rente is precies waar de Amerikaanse 30-jaars hypotheekrente doorgaans op leunt - los van wat de Fed zelf beslist. Het aandeel handelt inmiddels onder zowel het 200-daags als het 50-daags gemiddelde en bijna $37 onder zijn 52-weekshoogte, ondanks een kwartaalomzet die met 1,5% nog altijd licht groeide. De nettowinst daalde 15,3% jaar-op-jaar, een combinatie van hogere financieringskosten voor kopers - waardoor D.R. Horton vaker zelf rentekortingen aanbiedt om huizen verkocht te krijgen - en een grotere voorraad onverkochte woningen die op de marge drukt. Terwijl Apple dus profiteert van de tariefkant van het schuldverhaal, wordt D.R. Horton juist geraakt door de renteconsequenties ervan.

Visie en vooruitzichten: wat betekent dit voor de rest van het jaar?

De combinatie van een sneller groeiende schuld, een verzwakkende dollar en goud dat richting een record klimt, is voor beleggers doorgaans een signaal dat het risico rond de Amerikaanse overheidsfinanciën serieuzer wordt ingeprijsd dan een paar maanden geleden. Voor de rest van 2026 draait het om twee vragen die elkaar deels tegenspreken. Ten eerste: houdt het Congressional Budget Office zijn raming van $2,1 biljoen deficit, of loopt die verder op als de vervangende Section 122- en Section 232-tarieven minder opbrengen dan de nu ongeldige IEEPA-tarieven? Ten tweede: hoe reageert de obligatiemarkt zelf, nu het ministerie van Financiën zijn terugkoopprogramma voor langlopende schuld al heeft verdubbeld om de rente te dempen - een ingreep die voorlopig werkt, maar geen structurele oplossing is voor een schuld die sneller groeit dan de economie zelf. Voor sectoren als woningbouw blijft de rentegevoeligheid het komende jaar een directe rem, terwijl multinationals met grote buitenlandse omzet en importblootstelling zoals Apple per saldo profiteren zolang de dollar zwak blijft en de tariefteruggaven blijven doorstromen.

Wat verwachten analisten voor Apple en D.R. Horton?

Apple publiceert zijn volgende kwartaalcijfers naar verwachting eind oktober; analisten zullen dan vooral toetsen of de omzetgroei van 16,4% dit kwartaal aanhoudt zonder de eenmalige steun van tariefteruggaven, en of de brutomarge boven het niveau van vóór de teruggave blijft. D.R. Horton rapporteert zijn volgende kwartaal medio oktober - de markt kijkt daarbij vooral naar het aantal nieuwe orders en de omvang van de rentekortingen die het bedrijf aan kopers moet blijven aanbieden zolang de hypotheekrente hoog blijft.

Onderdeel van ons dossier Rente & macro →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.