Enel en Iberdrola vergeleken: twee wegen door de Europese energietransitie

Enel en Iberdrola zijn de twee grootste nutsbedrijven van Zuid-Europa, en allebei zetten ze de energietransitie centraal in hun strategie — maar op duidelijk verschillende manieren. Enel combineert een brede mix van conventionele en hernieuwbare opwekking met elektriciteitsnetten en retailactiviteiten, sterk verankerd in Italië en Spanje met een aanvullend belang in Latijns-Amerika. Iberdrola koos de afgelopen jaren steeds nadrukkelijker voor gereguleerde elektriciteitsnetten in de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Brazilië als belangrijkste groeimotor, met inmiddels de hoogste beurswaarde van beide bedrijven. Dit artikel zet de cijfers, strategieën en risico's van beide energiereuzen naast elkaar.

Wat doen Enel en Iberdrola precies?

Enel is een Italiaans energieconcern dat elektriciteit en gas opwekt, distribueert en levert aan particuliere en zakelijke klanten. Het bedrijf combineert een grote conventionele centralevloot met hernieuwbare opwekking via zijn dochter Enel Green Power (bijna 68 GW aan hernieuwbare capaciteit, van waterkracht tot zonne- en windenergie), elektriciteitsnetten en een omvangrijke retailtak. Naast Italië en Spanje is Enel via lokale dochterondernemingen actief in delen van Latijns-Amerika, waaronder Brazilië en Chili. Enel noteert op de Italiaanse beurs (Borsa Italiana) en is onderdeel van de FTSE MIB.

Iberdrola is een Spaans energieconcern dat zich de afgelopen jaren steeds sterker heeft gepositioneerd rond gereguleerde elektriciteitsnetten en hernieuwbare opwekking, met activiteiten in Spanje, het Verenigd Koninkrijk (via ScottishPower), de Verenigde Staten (via Avangrid) en Brazilië (via Neoenergia). De netto-omzet komt voor ruim een derde uit Spanje, en voor het overige grotendeels uit Brazilië, de VS en het VK — een geografische spreiding die het bedrijf minder afhankelijk maakt van één nationale energiemarkt of regulator. Iberdrola noteert op de Spaanse beurs (Bolsa de Madrid) en is onderdeel van de IBEX 35.

Waarom staan Europese energiebedrijven momenteel zo in de belangstelling?

Drie ontwikkelingen versterken elkaar. Ten eerste vraagt de elektrificatie van vervoer, industrie en datacenters — waaronder de snelle groei van AI-datacenters — om fors meer capaciteit op de elektriciteitsnetten, terwijl veel Europese netten decennia oud zijn en investeringen node behoeven. Ten tweede zijn elektriciteitsnetten gereguleerde activiteiten met een door toezichthouders gegarandeerd rendement, wat ze in een klimaat van wisselende energieprijzen aantrekkelijker maakt dan puur marktgedreven opwekking. Ten derde is de klimaattransitie zelf een structurele, meerjarige groeimotor: zowel Enel als Iberdrola blijft fors investeren in zonne- en windenergie, ook al is het groeitempo van nieuwe hernieuwbare capaciteit de laatste jaren wat afgevlakt ten opzichte van de piekjaren. Voor beleggers vertaalt zich dat in een sector die traditioneel als defensief en dividendgericht geldt, maar die tegelijk een van de belangrijkste kapitaalontvangers van de energietransitie is.

Hoe verhouden de kerncijfers van Enel en Iberdrola zich tot elkaar?

Onderstaande tabel zet de belangrijkste kerncijfers naast elkaar, gebaseerd op de meest recente jaar- en halfjaarrapportages over 2025 en 2026.

Hoe verschillen de strategieën van Enel en Iberdrola?

Iberdrola voert al langer een expliciete "netten-eerst"-strategie: van de €41 miljard aan investeringen in het lopende 2024-2026-plan gaat ongeveer 60%, oftewel €21,5 miljard, naar elektriciteitstransmissie en -distributie in de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Brazilië en Spanje. Die keuze levert voorspelbare, gereguleerde kasstromen op met een vaste vergoeding van de lokale toezichthouder, wat de winstgroei van Iberdrola de afgelopen jaren opvallend gelijkmatig heeft gemaakt — 2025 was met €6,285 miljard nettowinst en 12% groei het sterkste jaar in de geschiedenis van het bedrijf. Enel voerde van oudsher een bredere mix, met een groter aandeel opwekking en retail naast netten en een uitgesprokener blootstelling aan Latijns-Amerika. Die spreiding gaf Enel de afgelopen jaren meer schommelingen in de resultaten — 2025 combineerde een stijgende kernwinst met een fors lagere nettowinst door eenmalige posten en de verkoop van bedrijfsonderdelen — maar ook meer opties om kapitaal te verschuiven tussen activiteiten en regio's naar waar het rendement op dat moment het aantrekkelijkst is.

Waarom kiest Enel nu ook nadrukkelijker voor netten?

Met het nieuwe investeringsplan van €53 miljard voor 2026-2028 volgt Enel zichtbaar de koers die Iberdrola al eerder insloeg: ruim €26 miljard, ongeveer de helft van het totale bedrag, gaat naar elektriciteitsnetten, waarvan circa 55% in Italië en de rest verdeeld over Spanje en Latijns-Amerika. Het management noemt als expliciete prioriteit groei in "stabiele markten" — een duidelijke verschuiving van kapitaal weg van meer volatiele, marktgedreven opwekkingsprojecten naar gereguleerde infrastructuur met een voorspelbaarder rendement. Diezelfde beweging is in de sector breder zichtbaar: ook het Duitse E.ON verlegt investeringen richting netten, wat erop wijst dat het "netten-eerst"-model dat Iberdrola pionierde, inmiddels als bredere sectortrend geldt in plaats van een uniek kenmerk van één bedrijf.

Hoe verschilt de geografische spreiding van beide bedrijven?

Iberdrola bouwde zijn internationale positie op via een reeks grote, herkenbare lokale merken: Avangrid in de noordoostelijke Verenigde Staten, ScottishPower in het Verenigd Koninkrijk en Neoenergia in Brazilië, naast de thuismarkt Spanje. Die structuur geeft elke regionale tak een eigen regulator, eigen tariefstructuur en eigen valuta, wat de resultaten in theorie beter spreidt over verschillende economische cycli — al bleek in de eerste helft van 2026 ook de keerzijde: een lagere waterkracht- en windopbrengst door minder gunstig weer drukte de opwekkingsvolumes, ook al bleef de nettowinst per saldo stijgen dankzij de netactiviteiten. Enel's internationale voetafdruk ligt van oudsher meer in Latijns-Amerika, met beursgenoteerde regionale dochters als Enel Américas en activiteiten in onder meer Brazilië, Chili, Colombia en Argentinië, naast een fors belang in Roemenië in Oost-Europa. Waar Iberdrola zijn buitenlandse activiteiten vooral zoekt in ontwikkelde markten met stabiele regelgeving (VS, VK), combineert Enel dat met een grotere blootstelling aan opkomende Latijns-Amerikaanse markten — doorgaans met hoger groeipotentieel, maar ook met meer valuta- en politiek risico.

Wat betekent Iberdrola's omvang voor de vergelijking met Enel?

Met een beurswaarde van ruim €140 miljard medio 2026 is Iberdrola niet alleen groter dan Enel (ruim €90 miljard), maar naar marktwaarde het grootste beursgenoteerde nutsbedrijf van Europa en een van de twee grootste ter wereld. Die premie ten opzichte van Enel weerspiegelt voor een belangrijk deel het vertrouwen van beleggers in de voorspelbaarheid van Iberdrola's winstgroei: waar Enel's nettowinst in 2025 werd vertekend door eenmalige posten, leverde Iberdrola voor het vierde jaar op rij een stijgende, "schone" winst op zonder vergelijkbare ruis. Enel's dividendrendement ligt met circa 5,3% wel aanzienlijk hoger dan Iberdrola's circa 3,5% — voor inkomensgerichte beleggers is dat verschil net zo relevant als het verschil in beurswaarde, en het weerspiegelt deels dat de markt Iberdrola's aandeel hoger waardeert ten opzichte van de onderliggende winst.

Visie en vooruitzichten. Voor beide bedrijven hangt het vervolg van de groei sterk af van hoe snel de elektrificatie van vervoer, industrie en datacenters daadwerkelijk doorzet, en van de bereidheid van regulators in hun kernmarkten om investeringen in netten te blijven belonen met een aantrekkelijk gereguleerd rendement — een politiek gevoelig proces, zeker in een tijd van hoge energierekeningen voor huishoudens. Voor Iberdrola is de belangrijkste zwakte precies de keerzijde van zijn spreiding: blootstelling aan de Amerikaanse, Britse en Braziliaanse munt en regelgeving maakt de winst gevoeliger voor wisselkoersschommelingen en politieke besluitvorming buiten de eurozone dan bij een puur Zuid-Europees bedrijf. Voor Enel blijft de belangrijkste uitdaging de vertaalslag van de ambitieuze €53 miljard-investeringsagenda naar een stabielere, minder door eenmalige posten vertekende nettowinst — slaagt het bedrijf daarin, dan zou de waarderingskloof met Iberdrola kunnen verkleinen; blijft de winst schommelen door portefeuilleherschikkingen, dan ligt eerder het omgekeerde voor de hand. Voor beide bedrijven geldt verder dat een eventuele vertraging in de wereldwijde uitrol van hernieuwbare capaciteit — door hogere financieringskosten of tragere vergunningverlening — de groei van het opwekkingsdeel van de business kan afremmen, terwijl het nettendeel daar per saldo minder gevoelig voor is.

Hoe verhoudt het dividendbeleid van beide bedrijven zich tot elkaar?

Beide aandelen gelden traditioneel als dividendaandelen, maar met een merkbaar verschillend profiel. Enel keert met een rendement van circa 5,3% aanzienlijk meer uit ten opzichte van de koers dan Iberdrola (circa 3,5%), wat past bij een bedrijf dat een groter deel van zijn kasstroom uit volwassen, minder snel groeiende activiteiten haalt. Iberdrola combineert een lager direct rendement met een expliciete groeiambitie in de winst per aandeel — het bedrijf verhoogde zijn winstprognose voor 2026 juist naar boven, in plaats van kapitaal primair via een hoog dividend aan aandeelhouders terug te geven. Voor een inkomensgerichte belegger weegt dat verschil in dividendrendement al snel zwaarder dan het verschil in beurswaarde; voor een belegger die vooral op waardegroei van het aandeel zelf mikt, is Iberdrola's nadruk op winstgroei het overwegen waard.

Wat verwachten analisten voor Enel en Iberdrola?

Voor Iberdrola overheerst bij analisten een overwegend positief beeld, gesteund door de aangehouden winstgroeiprognose van meer dan 8% per jaar tot 2028 en de duidelijke zichtbaarheid van de netteninvesteringen in de VS, het VK en Brazilië — factoren die doorgaans worden gewaardeerd met een hogere koers-winstverhouding dan bij sectorgenoten met een minder voorspelbaar groeipad. Voor Enel richt de aandacht van analisten zich vooral op de uitvoering van het nieuwe €53 miljard-investeringsplan: slaagt het bedrijf erin de kernwinstgroei door te zetten zonder de nettowinst opnieuw te laten vertekenen door eenmalige posten, dan zien meerdere analisten ruimte voor een geleidelijke herwaardering van het aandeel ten opzichte van branchegenoten.

Voor Nederlandse beleggers zijn beide aandelen verhandelbaar via de meeste brokers met toegang tot internationale beurzen: Enel via de Italiaanse beurs, Iberdrola via de Spaanse beurs. Op beide landen zijn overigens de eerder besproken Italiaanse en Spaanse beursbelasting van toepassing bij aankoop. Controleer bij een niet-Nederlandse notering altijd welke beurstoegang en welke kosten uw broker hiervoor rekent.

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.