Europese defensie-aandelen profiteren van het NAVO-doel van 5% bbp — wat het EU-fonds SAFE betekent voor Airbus en Safran

Europese NAVO-landen gaven in 2025 ongeveer €514 miljard uit aan defensie — 20% meer dan een jaar eerder en de sterkste stijging sinds de jaren vijftig. Die groei is geen tijdelijke reactie op de oorlog in Oekraïne, maar wordt steeds meer een structureel onderdeel van de Europese begrotingen: de NAVO-top van 2025 stelde een langetermijndoel van 5% van het bbp in 2035, en de Europese Commissie rolt via het leenprogramma SAFE €150 miljard aan goedkope kredieten uit voor gezamenlijke wapenaankopen. Voor Europese defensie-aandelen zoals Airbus en Safran betekent dat orderportefeuilles die niet van het ene op het andere kwartaal weer opdrogen.

Wat is het NAVO-doel van 5% van het bbp?

Tijdens de NAVO-top van 2025 spraken de lidstaten af hun defensie- en veiligheidsuitgaven te verhogen naar 5% van het bruto binnenlands product tegen 2035, verdeeld in 3,5% directe defensie-uitgaven en 1,5% bredere veiligheidsinvesteringen zoals infrastructuur en cyberweerbaarheid. Dat is een forse stap ten opzichte van de decennia waarin 2% al als ambitieus gold. Het meest realistische scenario voor de korte termijn is een stijging naar 2,5% van het bbp tegen eind 2026 — nog ver van het einddoel, maar wel een duidelijke versnelling ten opzichte van de uitgavenpatronen van vóór 2022.

De NAVO is het militaire bondgenootschap van 32 Noord-Amerikaanse en Europese landen. Sinds de Russische inval in Oekraïne in 2022 is de druk op Europese lidstaten om hun defensiebudgetten te verhogen fors toegenomen.

Wat betekent het SAFE-fonds voor Airbus en Safran?

Het programma SAFE (Security Action for Europe), goedgekeurd in mei 2025, financiert zichzelf via obligaties die de Europese Commissie namens de EU uitgeeft en stelt lidstaten in staat tot €150 miljard te lenen voor gezamenlijke wapenaankopen. In januari 2026 keurde de Commissie de eerste tranche goed voor acht lidstaten — ongeveer €38 miljard, een kwart van het beschikbare bedrag — en in het voorjaar kregen 18 lidstaten groen licht. Voor Franse concerns als Airbus, dat naast passagiersvliegtuigen ook militaire transportvliegtuigen en helikopters bouwt, en motoren- en defensie-elektronicabedrijf Safran betekent een groter, gezamenlijk EU-aanbestedingsvolume een stabielere orderstroom dan de losse nationale defensiebudgetten van vroeger.

Airbus is 's werelds op één na grootste vliegtuigbouwer, genoteerd op Euronext Parijs, met naast de burgerluchtvaarttak ook een defensie- en ruimtevaartdivisie. Safran is een Frans concern dat vliegtuigmotoren, landingssystemen en defensie-elektronica maakt.

Ook het Duitse Rheinmetall profiteert van dezelfde trend met een recordorderboek, en het Italiaanse Leonardo en het Franse Thales kennen een vergelijkbare blootstelling aan de Europese herbewapening — beide zonder eigen aandeelpagina op KoersRadar, maar met dezelfde structurele rugwind van hogere nationale en EU-begrotingen voor defensie.

Analistenverwachtingen: voor Airbus rekenen analisten de komende jaren op aanhoudende omzetgroei in de defensiedivisie, bovenop het herstel van de burgerluchtvaarttak, mede gedreven door de SAFE-financiering. Voor Safran wordt een vergelijkbaar patroon verwacht: een groeiend aandeel defensie- en motoronderhoudsomzet naast de kernactiviteit in civiele vliegtuigmotoren, met orderportefeuilles die verder reiken dan de gebruikelijke één- of tweejaarshorizon.

Airbus en Safran zijn voor Nederlandse particuliere beleggers gewoon verhandelbaar via de grote brokers, als reguliere Franse aandelen.

Visie en vooruitzichten: de vraag is niet meer óf Europa meer aan defensie gaat uitgeven, maar hoe snel en via welk kanaal het geld bij de industrie terechtkomt. Zolang de SAFE-leningen daadwerkelijk tot bestellingen leiden — en niet blijven steken in nationale aanbestedingsprocedures, waar Europese defensie-inkoop traditioneel aan lijdt — kunnen Airbus en Safran rekenen op een orderstroom die grotendeels losstaat van de conjunctuur. Het risico zit vooral in de uitvoering: de "ontsnappingsclausule" die defensie-uitgaven tot 2029 buiten de begrotingsregels houdt, is een politieke gunst die na dat jaar weer ter discussie kan staan, zeker in landen als Frankrijk waar de begroting nu al onder zware druk staat. Voor beleggers die deze sector volgen, is het onderscheid tussen aangekondigde budgetten en daadwerkelijk gecontracteerde orders de komende kwartalen de belangrijkste graadmeter.

Onderdeel van ons dossier Rente & macro-economie →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.