Nieuw Amerikaans tarief van 10 tot 12,5% treft 60 landen: Nike raakt de hoogste Vietnam-heffing

Vijf dagen geleden schreven we dat het Amerikaanse importtarief van 10% op 24 juli zou aflopen, maar dat handelsjuristen een "opvolgersscenario" waarschijnlijker achtten dan een permanente verlichting. Precies dat gebeurde: enkele uren voor de deadline verving de regering-Trump de vervallen heffing door een nieuw stelsel van tarieven van 10% tot 12,5% op 60 handelspartners — samen goed voor zo'n 99% van alle Amerikaanse invoer — ditmaal gebaseerd op een wet tegen onvoldoende handhaving van verboden op dwangarbeid, in plaats van de eerdere noodbevoegdheid. Opvallender dan het gemiddelde tarief is het verschil tussen landen: Vietnam krijgt met 12,5% hetzelfde tarief als China, terwijl concurrenten als Bangladesh, Cambodja, Indonesië en Maleisië wegkomen met 10%. Voor kledingmerken met een zware Vietnam-voetafdruk is dat verschil geen boekhoudkundige voetnoot maar een directe kostenpost — en Nike wordt door meerdere analisten genoemd als een van de duidelijkste verliezers.

Waarom grijpt de regering-Trump naar een wet tegen dwangarbeid?

Het Hooggerechtshof verklaarde in februari de eerdere IEEPA-tarieven ongeldig, en de tijdelijke Section 122-bevoegdheid van 10% was wettelijk beperkt tot 150 dagen — een termijn die op 24 juli verstreek. Door nu te verwijzen naar onvoldoende handhaving van verboden op dwangarbeid, een grondslag die niet eerder is gebruikt voor zo'n breed pakket tarieven, probeert de regering een juridisch houdbaardere basis te vinden die minder snel door rechters kan worden teruggedraaid.

Voor beleggers is die juridische vindingrijkheid zelf het signaal: telkens wanneer een rechtbank of een aflopende termijn een tariefroute blokkeert, verschijnt er binnen dagen een vervanger op een andere wettelijke grondslag. Dat maakt "het tarief loopt af" een steeds minder betrouwbare basis om op te beleggen — het feitelijke tariefniveau blijft structureel hoger dan vóór 2025, ongeacht welke wet er precies aan ten grondslag ligt.

Wat betekent het tariefverschil voor Nike en de kledingsector?

Vietnam is voor de wereldwijde sportkledingindustrie de belangrijkste productielocatie na China, en juist dat land krijgt nu het hoogste tarief van de vier grote Aziatische producenten. Voor Nike, dat een aanzienlijk deel van zijn schoeisel in Vietnam laat maken, betekent dat een directe kostenstijging die concurrenten met meer productie in Bangladesh of Cambodja gedeeltelijk kunnen ontlopen.

Belangrijk is de timing: retailers werken doorgaans met voorraad die maanden eerder tegen de oude kostprijs is ingekocht, waardoor het effect van een tariefverhoging pas na twee à drie kwartalen volledig in de winstmarges doorwerkt. Dat verklaart mede waarom Nike vandaag niet instort — de markt prijst de verwachte margedruk over tijd in, niet als een schok. Het reële vraagstuk voor Nike is niet zozeer of het bedrijf dit kwartaal geraakt wordt, maar of het zijn inkoop op termijn kan verschuiven naar Bangladesh of Indonesië zonder de productiekwaliteit en -capaciteit te verliezen die het in Vietnam heeft opgebouwd — een proces dat eerder jaren dan maanden kost.

Nike ontwerpt en verkoopt sportschoenen, kleding en accessoires onder het eigen merk en submerken als Jordan en Converse. Het bedrijf besteedt vrijwel de volledige productie uit aan externe fabrieken in Azië, met Vietnam als een van de grootste productielocaties.

Deckers Brands is het moederbedrijf van schoenenmerken als UGG en Hoka, bekend van comfortschoenen en hardloopschoenen. Net als Nike laat het bedrijf een groot deel van zijn productie in Vietnam en andere Aziatische landen uitvoeren.

Beide aandelen bewogen vandaag nauwelijks in lijn met het tariefnieuws — Nike steeg 1,73%, Deckers daalde licht met 0,20% — wat suggereert dat andere factoren dan de tariefaankondiging op deze specifieke dag zwaarder wogen. Wel valt op dat Deckers, met een nettomarge van 18,4% tegen Nike's 6,7% en een aanmerkelijk hogere omzetgroei, in een sterkere operationele uitgangspositie zit om een tijdelijke margedruk op te vangen dan Nike, dat al langer worstelt met vlakke omzetgroei.

Wat verwachten analisten voor Nike?

Analisten rekenen voor het kwartaal dat op 28 september wordt afgesloten op een winst van $0,45 per aandeel, tegen $0,20 in het meest recente kwartaal. Het adviesbeeld blijft overwegend positief met 10 'strong buy'- en 8 'buy'-adviezen tegenover 25 'holds' en 2 verkoopadviezen — het grote aantal 'holds' wijst erop dat veel analisten eerst willen zien hoe de nieuwe tariefkosten zich concreet in de marges vertalen voordat ze een uitgesprokener oordeel vellen.

Vooruitzichten: wie past zich het snelst aan?

Voor Nike hangt op de korte tot middellange termijn veel af van hoe snel het bedrijf zijn inkoopmix kan verschuiven van Vietnam naar landen met een lager tarief — een proces dat productiecapaciteit, kwaliteitscontrole en logistieke contracten raakt die niet binnen één kwartaal te herbouwen zijn. Operationeel betekent het tarief in de tussentijd een keuze tussen drie opties: de hogere kosten slikken en de marge laten dalen, de prijzen verhogen met het risico op verlies van marktaandeel aan minder blootgestelde merken, of een combinatie van beide. Macro-factoren die de uitkomst mede bepalen zijn de dollar-dong-wisselkoers, de vraag of Vietnam alsnog een handelsakkoord sluit dat het tarief zou kunnen verlagen, en het tempo waarin de Amerikaanse consument nog ruimte heeft voor verdere prijsverhogingen na jaren van inflatie. De grootste uitdaging voor Nike blijft dat het merk al kampte met vlakke omzetgroei en toenemende concurrentie vóórdat dit tarief kwam; de nieuwe kostendruk vergroot het risico dat een margeherstel nog verder naar achteren schuift.

Voor de Nederlandse belegger verandert er weinig aan de toegankelijkheid: zowel Nike als Deckers zijn via de gangbare brokers gewoon verhandelbaar als Amerikaanse notering.

Onderdeel van ons dossier Rente & macro →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.