Amerikaanse inflatie zakt naar 3,4%: kans op Fed-renteverhoging in september kelder naar 42%

Op 29 juli hield de Fed de rente ongewijzigd, maar het dot-plot was ronduit hawkish: negen van de achttien FOMC-leden verwachtten toen minstens één renteverhoging voor het einde van het jaar, tegen niemand in maart. De markt prijsde daarna een kans van 67% in op een hike bij de vergadering van 16 september. Twee weken later is dat beeld gekanteld. Het banenrapport van 7 augustus liet een banenverlies van 23.000 zien in plaats van de verwachte banengroei, en woensdag kwam daar de CPI van juli overheen: inflatie zakte naar 3,4% op jaarbasis, kerninflatie naar 2,5%. De kans op een renteverhoging in september staat inmiddels nog op 42% — bijna een halvering in twee weken tijd.

Wat betekent de dalende inflatie voor de Fed-vergadering van 16 september?

Het maakt de afweging aanzienlijk lastiger dan het dot-plot van 29 juli suggereerde. Dat dot-plot werd opgesteld vóórdat zowel het zwakke banenrapport als de koelende CPI bekend waren, en juist die twee databronnen zijn precies waar de Fed naar kijkt om te bepalen of hogere rente nog nodig is om inflatie te beteugelen, of dat de arbeidsmarkt inmiddels het grotere risico vormt. Met een banenverlies van 23.000 in juli — de eerste krimp in maanden — en een kerninflatie die voor de tweede maand op rij afkoelt, is het argument voor een hike aanzienlijk verzwakt zonder dat het volledig verdwenen is: kerninflatie van 2,5% ligt nog altijd boven de Fed-doelstelling van 2%.

Voor de rentevergadering van 16 september betekent dit dat de drie dissenters van eind juli — de leden die toen al voor een verhoging pleitten — een aanzienlijk lastiger verhaal moeten houden. Een Fed die in juli nog leek te bewegen richting een hike, moet in september uitleggen waarom die stap nog steeds nodig is nu twee belangrijke databronnen in tegengestelde richting wijzen.

D.R. Horton bouwt en verkoopt nieuwbouwwoningen door de Verenigde Staten heen; de omzet hangt rechtstreeks samen met hypotheekrentes en de betaalbaarheid van een huis voor kopers. KeyCorp is een regionale bank die spaargeld aantrekt en kredieten verstrekt aan particulieren en het regionale bedrijfsleven in de VS.

Hoe raakt een wisselend rentepad huizenbouwers en regionale banken?

D.R. Horton illustreert wat een langdurig hoge rente een sector kan aandoen: de omzet over het laatste kwartaal bleef nagenoeg vlak op jaarbasis (+1,5%), terwijl de nettowinst 11,1% daalde doordat het bedrijf meer moet doen — kortingen, hypotheeksubsidies — om kopers over de streep te trekken bij hypotheekrentes die historisch hoog blijven. Een Fed die van een hike-koers naar een pauze of zelfs een verlaging beweegt, is voor een huizenbouwer geen abstract macro-nieuws maar een rechtstreekse hefboom op de vraag.

Bij regionale banken als KeyCorp werkt het spanningsveld net iets anders. Het hawkish dot-plot van 29 juli werd door beleggers destijds als slecht nieuws voor de sector gezien, deels omdat aanhoudend hoge rente de kredietkwaliteit bij kleinere, regionaal geconcentreerde kredietnemers onder druk zet. KeyCorp zelf liet intussen een kwartaal zien met 6,7% omzetgroei en 19,8% winstgroei op jaarbasis — een herstel na een periode van balansherpositionering met eenmalige verliezen in 2024. Een Fed die het tempo van verkrapping loslaat, verkleint voor banken als KeyCorp het risico dat die kredietkwaliteit juist nu verslechtert, op het moment dat de eigen cijfers net verbeteren.

Visie en vooruitzichten

De kern van wat de komende vijf weken tot 16 september bepaalt, is niet één cijfer maar de optelsom: valt de volgende arbeidsmarktdata opnieuw zwak uit, dan zal de kans op een hike vermoedelijk verder wegzakken richting een pauze of zelfs een eerste stap naar verlaging — met direct voordeel voor rentegevoelige sectoren als huizenbouw. Blijft de arbeidsmarkt echter stabiliseren rond het niveau van juli, terwijl de kerninflatie boven de 2%-doelstelling blijft hangen, dan houdt de Fed een reëel argument over om alsnog naar een hike te bewegen, ook al is dat electoraal en politiek een minder comfortabel verhaal dan een verlaging. Voor beleggers in rentegevoelige namen is de praktische implicatie dat de komende weken — met name het volgende banenrapport begin september, vlak vóór de vergadering zelf — zwaarder wegen dan gebruikelijk, omdat de Fed dit keer aantoonbaar tussen twee tegenstrijdige signalen in staat in plaats van een duidelijke richting te volgen.

Onderdeel van ons dossier Rente & macro →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.