Tariefrestituties duwen het Amerikaanse begrotingstekort naar $120 miljard

Terwijl beleggers deze week vooral naar de dalende inflatie keken, meldde het Amerikaanse ministerie van Financiën een begrotingstekort over juni van $120 miljard — een omslag ten opzichte van het overschot van $27 miljard een jaar eerder. De hoofdoorzaak is opvallend: niet hogere uitgaven, maar tarieven die de regering zelf oplegde en nu, na een verloren rechtszaak, moet terugbetalen. Het Hooggerechtshof verklaarde in februari een groot deel van de zogeheten IEEPA-tarieven ongeldig, en de rekening van die uitspraak drukt inmiddels harder op de begroting dan de tarieven ooit opbrachten.

Wat is er precies met de tarieven gebeurd?

In februari oordeelde het Amerikaanse Hooggerechtshof dat de regering met de breedste IEEPA-tarieven — geheven via een noodwetbevoegdheid die normaal voor sancties is bedoeld — haar wettelijke bevoegdheid had overschreden. Bedrijven die de heffing hadden betaald, kregen daarmee recht op terugbetaling, en de Treasury verwerkt die claims sindsdien in een steeds hoger tempo.

Het tempo van die terugbetalingen is het eigenlijke nieuws van deze week. De douane inde in juni nog altijd $23,6 miljard aan resterende, wél legale tarieven, maar het ministerie betaalde tegelijk $49,2 miljard terug aan bedrijven die de nu-ongeldige heffingen eerder hadden voldaan — meer dan het dubbele. Het resultaat is een tarievenbeleid dat, in plaats van de beloofde inkomstenbron te zijn waarmee de regering het tekort zou verkleinen, deze maand per saldo geld kostte.

Waarom viert de aandelenmarkt dan toch dalende inflatie?

Dezelfde week publiceerde het Bureau of Labor Statistics de junicijfers voor de CPI: +3,5% op jaarbasis, ruim onder de 4,2% van mei, met de producentenprijzen zelfs licht dalend. De markt reageerde precies zoals verwacht — de kans op een Fed-renteverhoging in juli zakte naar circa 17-20%, de 10-jaarsrente daalde 6 basispunten naar 4,57% en de S&P 500, de Nasdaq en de Dow sloten alle drie hoger. Fed-voorzitter Kevin Warsh bleef ondertussen demonstratief hawkish: "de leden van ons comité hebben geen tolerantie voor aanhoudend hoge inflatie."

Die twee verhalen — koelende inflatie versus een uitdijend tekort — spelen zich af op verschillende tijdshorizonnen, en dat is precies waar de spanning zit. Op de korte termijn duwt zachtere CPI de rente omlaag. Maar de begroting vertelt een ander verhaal: een tekort dat 79% harder groeit dan vorig jaar, gefinancierd met extra staatsschuld op een schuldenberg van bijna $40 biljoen waarop de VS inmiddels ruim $827 miljard per jaar aan netto rente betaalt — na Social Security de grootste uitgavenpost van de federale begroting. Meer schulduitgifte om zowel de reguliere tekorten als de tarief-restituties te financieren, betekent structureel meer aanbod van Treasuries op de markt. Dat argument pleit voor een hogere langetermijnrente, ook al drukt de actuele inflatiedata de rente vandaag juist omlaag.

Welke aandelen voelen de tariefrestituties het eerst?

Nike ontwerpt en verkoopt sportschoenen en -kleding onder onder meer de merken Nike en Jordan, maar besteedt vrijwel de volledige productie uit aan fabrieken in Vietnam en China — precies de landen waarop de nu geschrapte IEEPA-tarieven het zwaarst drukten. Bedrijven met zo'n importprofiel behoren tot de partijen die het meest gebaat zijn bij de terugbetalingsronde, al maakt geen enkele bron de restituties per bedrijf openbaar.

De cijfers van Nike zelf laten zien waarom die kasinjectie welkom is, maar geen wondermiddel. Het aandeel noteert $42,77, amper boven het 52-weekslaagste van $40,00, tegen een koers-winstverhouding van 20,7x en een dividendrendement van 3,71%. De winst per aandeel kwam uit op $0,20 tegen een verwachting van $0,13 — een verrassing van 50%, maar dat cijfer zegt vooral iets over hoe laag de lat inmiddels ligt: op jaarbasis daalde de winst per aandeel nog altijd 2,8%, en de omzet groeide nauwelijks (+0,2%). Een tariefrestitutie verbetert de kasstroom, maar lost geen vraagprobleem op — en de dalende online verkopen die Nike zelf meldt, wijzen eerder op dat laatste.

Deckers Brands is het moederbedrijf van schoenenmerken Hoka en UGG en heeft, net als Nike, een productieketen die grotendeels in Azië ligt. Crocs verkoopt zijn gelijknamige rubberen schoenen en het merk HeyDude wereldwijd en kampt momenteel met een krimpende omzet en een negatieve nettomarge — een teken dat niet elke importgevoelige naam evenveel baat heeft bij dezelfde tariefrestituties.

Wat verwachten analisten van Nike?

Nike rapporteert zijn volgende kwartaalcijfers op 28 september, met een consensus van $0,45 winst per aandeel op $11,49 miljard omzet — een forse versnelling ten opzichte van de $0,20 van dit kwartaal. Die verwachting impliceert dat analisten rekenen op herstel zodra zowel de tariefdruk als de zwakke online verkoop afnemen. Wall Street blijft intussen verdeeld: 10 strong buy- en 8 buy-adviezen staan tegenover 25 holds en 2 sells — een balans die meer op afwachten dan op overtuiging wijst zolang het herstel nog niet zichtbaar is in de cijfers zelf.

Voor de Nederlandse belegger

Een groeiend Amerikaans begrotingstekort en oplopende rentelasten raken Nederlandse beleggers vooral via de obligatiemarkt: als de VS structureel meer moet lenen om zowel de reguliere uitgaven als de tarief-restituties te financieren, houdt dat opwaartse druk op de Amerikaanse 10-jaarsrente — de belangrijkste referentie voor rentes wereldwijd, ook voor de ECB en AEX-gevoelige sectoren. Nike, Deckers en Crocs zijn via de meeste Nederlandse brokers gewoon verhandelbaar; winst op die posities valt in box 3. Meer achtergrond over de Amerikaanse rente leest u in ons dossier Rente & macro.

Onderdeel van ons dossier Rente & macro →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.