Amerikaanse 30-jaarsrente stijgt naar hoogste niveau sinds 2004 — bondmarkt-opstand raakt NextEra Energy en Realty Income het hardst

De Amerikaanse 30-jaarsrente klom donderdag naar 5,50%, het hoogste niveau sinds juni 2004, terwijl een mondiale obligatie-uitverkoop doorzet die wordt aangewakkerd door oplopende olieprijzen rond de Straat van Hormuz. De pijn concentreert zich in dividendaandelen die met obligaties concurreren om inkomensbeleggers: nutsbedrijf NextEra Energy en vastgoedfonds Realty Income behoren tot de zwaarst getroffen sectoren, terwijl kersvers Fed-voorzitter Kevin Warsh worstelt met tegenstrijdige signalen uit de markt.

Waarom stijgt de 30-jaarsrente juist nu naar het hoogste niveau sinds 2004?

De 30-jaarsrente steeg donderdag voor de zoveelste sessie op rij, tot een piek van 5,50%, na een reeks sterke Amerikaanse bedrijvigheidscijfers eerder in de week die de inflatie in inputkosten juist verder liet oplopen. Beleggers prijzen daarmee niet alleen hardnekkige kerninflatie in, maar ook oplopende energieprijzen: Brent-olie noteert rond $107 per vat door de aanhoudende militaire onrust rond de Straat van Hormuz, waar meer dan 20% van de wereldwijde olietransporten doorheen gaat. Die combinatie van sterke groei, dure energie en een historisch grote Amerikaanse staatsschuld duwt langlopende obligatierentes naar niveaus die sinds 2004 niet meer zijn gezien — beleggers eisen simpelweg een hogere vergoeding om geld voor dertig jaar aan de Amerikaanse overheid uit te lenen.

Wat betekent de rentestijging voor NextEra Energy en Realty Income?

Utility- en vastgoedaandelen behoren van oudsher tot de sectoren die inkomensbeleggers als obligatie-vervanger gebruiken: stabiele kasstromen, hoge dividenden, lage groei. Zodra de 30-jaarsrente richting 5,5% klimt, wordt een staatsobligatie zonder krediet- of koersrisico echter een steeds serieuzer alternatief voor dat dividendrendement, en dat drukt de koersen van precies die aandelen het hardst — te zien aan de bijna 2% daling van de Utilities Select Sector SPDR op dezelfde sessie. NextEra Energy, met een dividendrendement van 3,1% na 31 opeenvolgende jaren van verhogingen, en Realty Income, dat zichzelf "The Monthly Dividend Company" noemt met een rendement van 5,85% en 674 opeenvolgende maandelijkse uitkeringen, zijn beide schoolvoorbeelden van dat mechanisme.

De onderliggende cijfers van beide bedrijven blijven overigens solide: NextEra Energy liet de winst over de laatste vier kwartalen 48,5% j-o-j groeien naar $8,2 miljard bij een nettomarge van ruim 31%, en Realty Income liet de omzet 10,9% j-o-j stijgen bij een winstgroei van 41,8%. Het is dus geen bedrijfsspecifiek probleem, maar een waarderingsprobleem: hoe hoger de rente waartegen beleggers risicovrij kunnen lenen, hoe minder aantrekkelijk een vast dividendrendement van 3-6% relatief wordt, ongeacht hoe gezond de onderliggende kasstroom is.

Wat is het dilemma voor Fed-voorzitter Warsh?

Geen enkele recente Fed-voorzitter heeft zo expliciet gezegd marktsignalen mee te wegen in het rentebeleid als Kevin Warsh. Dat wordt nu zijn probleem: de bondmarkt stuurt tegenstrijdige signalen, met kortlopende rentes die reageren op verwachte Fed-hikes en langlopende rentes die vooral de zorgen over de staatsschuld en aanhoudende inflatie weerspiegelen. Volgens marktanalisten staat Warsh daarmee op gespannen voet met minister van Financiën Scott Bessent, die liever de markt actief bijstuurt dan de signalen ervan als leidend te beschouwen. Voor beleggers is dat geen abstracte discussie: de uitkomst bepaalt of de volgende Fed-vergadering eind oktober de rentedruk op yield-gevoelige aandelen verlicht, of juist bestendigt.

Visie en vooruitzichten: de kern van dit verhaal is niet dat NextEra Energy of Realty Income slechter presteren — hun kwartaalcijfers laten het tegendeel zien — maar dat hun aandelen concurreren met een steeds aantrekkelijker risicovrij alternatief. Zolang olieprijzen hoog blijven door de onrust rond de Straat van Hormuz en de Amerikaanse economie sterker blijft groeien dan verwacht, heeft de Fed weinig reden om de rente te verlagen, en blijft de 30-jaarsrente een concurrent voor elk dividendaandeel in de portefeuille. Voor beleggers in dit type aandelen is de vraag niet of het onderliggende bedrijf gezond is, maar hoeveel koersdruk ze bereid zijn te accepteren zolang de bondmarkt dit tempo aanhoudt. Mocht de onrust rond Hormuz de komende weken afnemen en de olieprijs terugzakken, dan is dat waarschijnlijk een grotere steun voor dividendaandelen dan enig operationeel nieuws van de bedrijven zelf.

Onderdeel van ons dossier Rente & macro-economie →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.