Banenrapport 2 oktober: waarom 90.000 banen de Fed en de 10-jaarsrente van 5,2% kan bewegen

Beleggers kijken deze week vooral naar vrijdag 2 oktober, wanneer het Amerikaanse banenrapport over september verschijnt. De verwachting ligt rond 90.000 banen bij een werkloosheid van 4,1%, na een verrassend sterke 162.000 in augustus. Met een beleidsrente van 3,75-4,00%, een PCE-inflatie van 3,7% en een 10-jaarsrente rond 5,2% bepaalt dit ene cijfer hoe groot de kans is dat de Fed dit jaar nog eens verhoogt.

Waarom is het banenrapport van 2 oktober zo beladen?

Het banenrapport over september verschijnt vrijdag 2 oktober en wordt breed verwacht op circa 85.000 tot 90.000 nieuwe banen, met een werkloosheid van 4,1%. Dat is een stuk zwakker dan augustus, toen de economie 162.000 banen toevoegde tegen een verwachting van 53.000. Precies die verrassing zorgde begin september voor een sprong in de rente en gaf de Fed extra argumenten voor de renteverhoging van 16 september, de eerste sinds 2023 en goed voor een beleidsrente van 3,75-4,00%. Vandaag verschijnen bovendien de JOLTS-vacatures voor augustus; in juli stonden er 7,27 miljoen vacatures open.

De markt leest het rapport als een test van de Fed-boodschap. Van de 18 beleidsmakers verwachten er 16 dit jaar nog één verhoging en vier zelfs twee, met terugkeer naar 2% inflatie pas in 2029. Een cijfer ver boven de verwachting versterkt dat scenario; een tegenvaller zou juist de vraag oproepen of de renteverhoging van september al te veel was. Analisten van JPMorgan rekenen zelf op één extra verhoging in december, maar niet op een langdurige cyclus.

Wat betekent een 10-jaarsrente van ruim 5% voor beleggers?

De rente op tienjaars Amerikaanse staatsobligaties ligt volgens Trading Economics rond 5,24%, ongeveer 1,1 procentpunt hoger dan een jaar geleden en het hoogste niveau sinds 2007. Voor beleggers verschuift daarmee de rekensom: obligaties bieden weer een reëel alternatief, wat de waardering van langlopende winstgroei drukt. Banken als JPMorgan profiteren in principe van hogere rentes, maar een vlakkere rentecurve beperkt dat voordeel. Dat de winst van de bank in het tweede kwartaal $21,2 miljard bedroeg (+41% j-o-j, SEC) laat zien dat de fundamenten sterk zijn; de vraag is hoe lang de kredietkwaliteit dat kan volhouden.

Aan de andere kant staat de woningbouw, die het eerst voelt wat dure hypotheken doen. Lennar boekte in het kwartaal tot 31 mei een omzet van $7,9 miljard (-5,2% j-o-j) en een nettowinst van $0,30 miljard, 36% lager; de nettomarge kwam uit op 3,8%. Over de afgelopen twaalf maanden daalde de winst 50% (SEC). Die cijfers lopen tot 31 mei, dus het volgende kwartaalbericht toont pas hoe de recente renteklim doorwerkt.

Visie en vooruitzichten

Wat de komende dagen bepalend is, zijn niet de absolute cijfers maar de afwijking van de verwachting. De economie groeit hard, de inflatie blijft ruim boven de doelstelling en de Fed heeft laten weten dat de lat voor een pauze hoog ligt. Een sterk banenrapport bevestigt dat beeld en drukt op de koersen van rentegevoelige sectoren als woningbouw en nutsbedrijven; een zwak rapport kan de rente doen dalen, maar ook de angst voor stagflatie aanwakkeren als de inflatie hoog blijft. Voor bedrijven speelt bovendien de energieprijs mee: spanningen in het Midden-Oosten dragen volgens de Fed bij aan de onzekerheid. Beleggers moeten daarom rekening houden met een periode van hoge volatiliteit rond datapublicaties, waarin de marktreactie vaak sterker is dan wat de cijfers zelf rechtvaardigen.

Liever een seintje bij nieuwe analyses? Schrijf u in voor de nieuwsbrief →

Onderdeel van ons dossier Rente & macro-economie →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.