Franse rente naar hoogste niveau sinds 2008 — begrotingstekort dreigt op te lopen naar 5,7%

De Franse tienjaarsrente is deze week doorgestoten tot ruim boven 4,10%, het hoogste niveau sinds oktober 2008 — de periode van de wereldwijde financiële crisis. Waar de bredere Europese rentestijging van de afgelopen weken vooral aan de olieprijs en het aflopende Amerikaans-Iraanse bestand wordt toegeschreven, speelt in Frankrijk een eigen, structureel verhaal: een begrotingstekort van 5,1% van het bbp dat volgens het IMF kan oplopen naar 5,7% in 2027, en een regering die nog geen akkoord heeft over hoe dat te voorkomen. De Franse aandelenmarkt trekt zich er voorlopig weinig van aan — de CAC 40 sloot donderdag 0,2% hoger — maar op de obligatiemarkt loopt de rekening op.

Wat maakt de Franse rentestijging anders dan de bredere Europese trend?

Bijna heel de eurozone zag de rente deze zomer oplopen doordat de olieprijs steeg na het aflopen van het Amerikaans-Iraanse bestand, wat de inflatieverwachtingen en daarmee de lange rente overal omhoogduwde — ook in Duitsland, waar de Bund-rente inmiddels op 3,255% staat, het hoogste sinds mei 2011. In Frankrijk komt daar een tweede, landspecifieke laag bovenop: een tekort dat al jaren boven de Europese begrotingsnorm van 3% ligt, een staatsschuld die richting 120% van het bbp beweegt, en een regering onder Sébastien Lecornu die het huidige begrotingsjaar alleen via een grondwettelijke uitzonderingsroute door het parlement kreeg. Zonder een tijdig akkoord voor 2027 lopen de bestaande uitgaven automatisch door, wat het tekort volgens Franse toezichthouders met nog eens 0,5 procentpunt kan opstuwen. Die combinatie — een politiek fragiele meerderheid vlak vóór de presidentsverkiezingen van 2027 en een tekort dat niet vanzelf krimpt — is precies waarom beleggers een hogere risicopremie eisen op Franse schuld dan op Duitse, met een spread die nu rond 86 basispunten schommelt, de breedste sinds oktober 2025.

Wat betekent dit voor Franse banken en de CAC 40?

Franse banken behoren van oudsher tot de grootste houders van eigen staatsobligaties, en een hogere OAT-rente raakt daarmee direct hun beleggingsportefeuilles en, via hogere financieringskosten voor de Franse economie, indirect ook hun kredietboek. Dat effect is dit keer nog niet in de aandelenkoersen terug te zien — de CAC 40 sloot donderdag juist 0,2% hoger — wat suggereert dat aandelenbeleggers de renteproblematiek voorlopig als een sluimerend risico beschouwen in plaats van een acute crisis, zolang er geen concrete aanleiding is zoals een mislukte begrotingsstemming. Vergelijkbaar kwetsbaar voor een hogere binnenlandse rente zijn BNP Paribas en Société Générale, beide grote Franse retail- en zakenbanken met een aanzienlijk deel Franse staatsobligaties op de balans.

Frankrijk is na Duitsland de tweede economie van de eurozone en de grootste uitgever van staatsobligaties binnen de muntunie, wat renteontwikkelingen in Parijs direct relevant maakt voor de rest van de Europese obligatiemarkt.

Voor Nederlandse beleggers met Franse staatsobligaties of een brede eurozone-obligatie-ETF in de portefeuille werkt de hogere Franse rente rechtstreeks door: nieuw uitgegeven Franse schuld biedt een hoger rendement, wat de koers van reeds uitstaande obligaties met een lagere coupon drukt.

Visie en vooruitzichten: de kern van het Franse probleem is niet zozeer de huidige renteschok als wel de afwezigheid van een geloofwaardig meerjarenpad naar een lager tekort, in een land waar geen enkele partij momenteel een parlementaire meerderheid heeft om dat pad ook daadwerkelijk vast te leggen. Zolang de 2027-begroting niet rond is, blijft de markt gevoelig voor elk nieuw signaal uit Parijs — een mislukte kabinetsformatie, een verlaagde kredietbeoordeling of juist een verrassend compromis kunnen de spread met Duitsland in enkele dagen fors laten bewegen. Voor de ECB compliceert dit de renteafweging: een verdere Franse renteschok zou de facto een verkrapping van de financiële condities in de grootste economieën van de eurozone betekenen, los van het eigen beleidsrentebesluit. En voor de bredere obligatiemarkt is Frankrijk inmiddels het land waarnaar beleggers het eerst kijken zodra de vraag opduikt hoeveel begrotingsdiscipline de eurozone daadwerkelijk kan afdwingen bij haar grote lidstaten.

Onderdeel van onze Europese markt →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.