Terwijl bankaandelen kraken onder de vlakkere rentecurve, profiteren MetLife en Prudential juist van drie jaar hogere rente

De Federal Reserve besluit maandag 28 september opnieuw over de rente, met de markt verdeeld tussen een pauze en een nieuwe verhoging van 25 basispunten bovenop de al doorgevoerde stap naar 3,75-4,00%. Voor bankaandelen is dat vooruitzicht ongemakkelijk: het renteverschil tussen de 10- en 2-jaarsrente is vervlakt, wat op de nettomarges drukt. Maar diezelfde structureel hogere rente is voor een heel andere sector juist een geschenk — MetLife en Prudential Financial herbeleggen hun premie-inkomsten in obligaties met looptijden van tientallen jaren, en doen dat nu tegen het hoogste rendement in bijna twee decennia.

Wat verwacht de markt van de Fed op 28 september?

Op 16 september verhoogde de Fed de rente unaniem naar een bandbreedte van 3,75-4,00% — de eerste verhoging in drie jaar. Zestien van de achttien beleidsmakers verwachten dit jaar nog minstens één extra stap, en voor de vergadering van 28 september is de markt verdeeld tussen een korte pauze en een nieuwe verhoging van 25 basispunten. Voor de meeste sectoren is die onzekerheid vervelend nieuws: hogere rente vertraagt investeringen, drukt waarderingen en verhoogt financieringslasten. Maar niet voor elke sector werkt dat mechanisme hetzelfde — en het verschil tussen banken en levensverzekeraars illustreert dat scherp.

Waarom is dezelfde renteklim slecht nieuws voor banken maar goed nieuws voor verzekeraars?

Een bank verdient aan het verschil tussen de korte rente die het aan spaarders betaalt en de lange rente die het op leningen ontvangt. Nu de Fed vooral de kórte rente optrekt terwijl de lange rente door de bondmarkt-onrust al hoog stond, is die curve vervlakt in plaats van verstijld — precies het scenario waarin bankmarges krimpen. Een levensverzekeraar werkt fundamenteel anders: MetLife en Prudential beleggen de premies die klanten vandaag betalen in obligaties die tientallen jaren vastliggen, om decennia later uitkeringen te kunnen doen. Zodra een oude obligatie afloopt, wordt het geld herbelegd tegen de dán geldende rente. Met de 30-jaarsrente op zijn hoogste niveau in negentien jaar betekent dat: elke aflopende obligatie wordt vervangen door een investering die structureel meer oplevert, ongeacht of de curve vlak of steil is. Het is niet het renteverschil dat telt, maar simpelweg het niveau van de langetermijnrente.

De cijfers bevestigen het patroon. MetLife rapporteerde over het laatste kwartaal een omzet van $19,2 miljard (+10,5% j-o-j) en meldde in een aparte SEC-melding van 24 september dat het over het derde kwartaal — dat deze week afsluit — minstens $600 miljoen aan variabele beleggingsinkomsten verwacht, een resultaat dat rechtstreeks samenhangt met de herbelegging van zijn obligatieportefeuille tegen de huidige, hogere rente. Prudential Financial liet een nog sterker beeld zien: de omzet steeg 14,1% j-o-j naar $15,7 miljard, terwijl de nettowinst met 84,8% j-o-j omhoogschoot naar $985 miljoen. Prudential belegt zelf ruim 73% van zijn portefeuille in obligaties — precies het type actief dat nu tegen een hoger rendement wordt heraangekocht.

MetLife en Prudential Financial zijn twee van de grootste Amerikaanse levensverzekeraars: ze verkopen levensverzekeringen en pensioenproducten en beleggen de binnenkomende premies in grotendeels obligatieportefeuilles om toekomstige uitkeringen te kunnen dekken.

Wat betekent dit voor beleggers die naar rentegevoelige aandelen kijken?

Het onderscheid tussen banken en verzekeraars is een goed voorbeeld van waarom "hogere rente" geen eenduidig signaal is voor aandelen — de uitwerking hangt af van hóé een bedrijf zijn balans financiert en belegt. Vastgoedfondsen en huizenbouwers lijden onder hogere financieringslasten, banken onder een vlakkere curve, maar een verzekeraar met een langlopende, aflopende obligatieportefeuille profiteert simpelweg van een hoger renteniveau, punt uit. Dat maakt de sector een van de weinige plekken in de markt waar de Fed-onzekerheid van komende maandag eerder een steun dan een risico is: of de Fed nu pauzeert of opnieuw verhoogt, de rente blijft in beide scenario's ruim boven het niveau van de afgelopen jaren, en dat is precies wat MetLife en Prudential nodig hebben om hun herbeleggingsrendement de komende kwartalen verder te laten oplopen.

Visie en vooruitzichten: het risico voor beide verzekeraars zit niet in de rente zelf, maar in de vraag hoe lang dit niveau standhoudt en wat een eventuele economische vertraging doet met hun kredietportefeuilles — een deel van de obligaties waarin ze beleggen is bedrijfsschuld, die bij een recessie in waarde kan dalen. Ook concurreert een aantrekkelijker obligatierendement in theorie met de eigen spaar- en pensioenproducten van de verzekeraars, wat de instroom van nieuwe premies kan afremmen. Voor nu overheerst echter het rekenkundige voordeel: een structureel hogere langetermijnrente werkt bij een verzekeraar met een looptijd van decennia veel directer door in de winst dan bij vrijwel enige andere sector op de beurs.

Liever een seintje bij nieuwe analyses? Schrijf u in voor de nieuwsbrief →

Onderdeel van ons dossier Rente & macro-economie →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.