Olieprijs klimt terug naar $86 na hernieuwde aanval op Iran, Fed-hikekans stijgt naar 66%

De rust bij de Straat van Hormuz bleek van korte duur. Nog geen vier weken nadat een akkoord tussen Iran en Oman de olieprijs met ruim 11% liet instorten naar circa $75 per vat, sloeg de VS zondag opnieuw toe op doelwitten bij het Iraanse Larak-eiland - de eerste erkende Amerikaanse aanval sinds eind juli. Iran antwoordde met een raketaanval op Amerikaanse bases in Jordanië, en de olieprijs schoot terug omhoog: WTI noteert nu rond $86 per vat, Brent boven $90. De Amerikaanse beurzen sloten maandag lager en de kans op een Fed-renteverhoging op 16 september liep verder op - precies het scenario waar deze rubriek drie weken geleden al voor waarschuwde toen "geopolitieke doorbraken in deze regio regelmatig fragieler bleken dan de eerste koersreactie deed vermoeden."

Chevron is een van de grootste geïntegreerde Amerikaanse oliemaatschappijen, actief in zowel de winning van olie en gas als de raffinage en verkoop van brandstoffen.

Wat is er dit weekend gebeurd bij de Straat van Hormuz?

Amerikaanse strijdkrachten schakelden zondag twee lanceerinstallaties uit op het Iraanse Larak-eiland, nadat de Iraanse Revolutionaire Garde volgens het Amerikaanse Centcom mijnen gereed had staan om in de vaarroute te laten zakken - de eerste publiek erkende Amerikaanse aanval op Iraanse posities sinds eind juli. Iran antwoordde met naar verluidt acht ballistische raketten op de Amerikaanse bases King Hussein en Al Azraq in Jordanië, die grotendeels werden onderschept. De Straat van Hormuz is de smalste doorvaartroute voor internationale olietransporten en juist daarom zo gevoelig voor de markt: al bij de eerste tekenen van escalatie stijgt de risicopremie in de olieprijs, ruim vóórdat er daadwerkelijk vaten wegvallen.

Wat betekent de hogere olieprijs voor het Fed-rentebesluit van 16 september?

Een hernieuwde olieprijsschok complicereert het toch al lastige dilemma van Fed-voorzitter Kevin Warsh. Sinds zijn havikachtige toespraak op Jackson Hole eerder deze maand koerst de markt steeds nadrukkelijker op een renteverhoging in plaats van de verlaging die twee jaar geleden nog werd verwacht, en een duurdere olieprijs werkt via transport- en energiekosten direct door in de inflatiecijfers die de Fed juist onder controle probeert te krijgen. Belangrijk is wel dat de escalatie nog vers is: houdt de huidige situatie - vergelijkbare "doorbraken en terugvallen" deden zich dit jaar al meerdere keren voor - dan kan de olieprijs net zo snel weer terugzakken als hij nu opliep. Het Amerikaanse banenrapport over augustus, dat vrijdag verschijnt, wordt daarmee minstens zo bepalend voor het rentebesluit als de olieprijs zelf.

ExxonMobil is de grootste beursgenoteerde oliemaatschappij van de VS, met activiteiten die lopen van winning tot chemie, en een productie die direct meebeweegt met de olieprijs.

Chevron en ExxonMobil illustreren hoe direct dit conflict al doorwerkte vóórdat de prijs deze week weer opliep: beide bedrijven boekten over het tweede kwartaal een nettowinst die meer dan verdubbelde tot verdrievoudigde ten opzichte van vorig jaar, gedreven door een olieprijs die destijds al richting $100 klom door hetzelfde Iran-conflict. Chevron groeide zijn omzet met 56,3% naar $70,1 miljard en zag de nettomarge oplopen tot 17,2%; ExxonMobil noteerde een omzet van $116,0 miljard, met een nettowinst van $14,5 miljard die nagenoeg exact overeenkwam met de verwachtingen van analisten. Voor beide geldt dat een hernieuwde prijsstijging de winstgevendheid van het derde kwartaal verder kan opstuwen, precies op het moment dat de rest van de markt juist onder de hogere energiekosten gebukt gaat.

Visie en vooruitzichten: hoe fragiel is de huidige rust?

De kern van het probleem is dat dit conflict al sinds begin dit jaar met tussenpozen oplaait en weer bedaart, zonder dat een van beide partijen een structurele oplossing lijkt na te streven. Elke de-escalatie - zoals het Iraans-Omaanse akkoord van begin augustus - werd tot nu toe binnen enkele weken gevolgd door een nieuwe schermutseling, wat betekent dat beleggers de huidige prijsstijging niet zomaar als blijvend mogen aannemen, maar evenmin als voorbijgaand incident mogen wegzetten. Voor energie-aandelen is dat een ongemakkelijke maar winstgevende positie: zolang de onzekerheid aanhoudt, blijft de risicopremie in de olieprijs verankerd, wat de marges van geïntegreerde producenten als Chevron en ExxonMobil ondersteunt. Voor de bredere markt en de Fed is het vooral een reden tot voorzichtigheid - een centrale bank die probeert in te schatten of een prijsschok tijdelijk of structureel is, loopt het risico te laat of juist te vroeg bij te sturen, en de geschiedenis van dit specifieke conflict geeft daarbij weinig houvast.

Wat verwachten analisten van Chevron en ExxonMobil?

Voor heel 2026 rekent de gemiddelde analist bij Chevron op een omzet van circa $215,9 miljard (+14,2% j-o-j) en een winst per aandeel van rond $15,60, meer dan een verdubbeling ten opzichte van vorig jaar. Bij ExxonMobil ligt de omzetverwachting voor het volledige jaar op ruim $370 miljard. Beide ramingen dateren van vóór de hernieuwde escalatie dit weekend, wat betekent dat de eerstvolgende kwartaalcijfers - medio/eind oktober verwacht - een van de eerste concrete signalen geven of de huidige prijsstijging zich daadwerkelijk vertaalt in hogere winsten, of alweer is weggeëbd tegen die tijd.

Onderdeel van ons dossier Rente & macro →

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie. De genoemde koersen en cijfers kunnen inmiddels zijn gewijzigd. Dit is geen beleggingsadvies.